Opið í dag

12:00-18:00

Lúppa: Emma Heiðarsdóttir & Ragnheiður Gestsdóttir

28.08.2026
–18.10.2026
falls-through-still5
Emma Hreiðarsdóttir
Ragnheiður Gestsdóttir

Sýningarstjórn

Agnes Ársælsdóttir & Halla Einarsdóttir

Nýjasta sýning Lúppu samanstendur af vídeóverkunum Joan I, II, III (2012) eftir Ragnheiði Gestsdóttur og Falls Through (2023) eftir Emmu Heiðarsdóttur. Bæði verkin eru skotin í einni töku sem verður að stuttri, súrrealískri og líkamlegri senu sem snýr upp á raunveruleikann.

Joan I, II, III (2012) er þriggja vídeóverka sería eftir Ragnheiði Gestsdóttur (f. 1975) sem hún vann þegar hún bjó í New York. Verkin eru afurð aðferða sem Ragnheiður mótaði til að vinna sig út úr hugmyndastíflu sem hún upplifði þegar hún varð nýbökuð móðir. Með nokkrum einföldum reglum bjó Ragnheiður til þröngan og viðráðanlegan ramma og vann út frá eigin ótta, einna helst þeirri krísu sem hún upplifði sem listamaður í móðurhlutverkinu. Ein regla sem Ragnheiður setti sér var að hvert verk væri tekið í einni töku, á eina 16 mm filmu án þess að klippa hana. Önnur regla var að vinna með ókunnugri, eldri og lífsreyndari leikkonu en þær eru jaðarsettar í kvikmyndaiðnaðinum. Ragnheiður fann leikkonuna Joan Barber á vefsíðunni Craigslist sem er jafnframt eina manneskjan í seríunni. Ragnheiður vinnur þvert á miðla og sækir innblástur í bakgrunn sinn í sjónrænni mannfræði. Þá helst rannsakar hún á gagnrýninn hátt mannlega þrá eftir einsleitni og algildum sannleika sem og brestunum sem henni fylgir.

Emma Heiðarsdóttir (f. 1990) notar innsæi sem tól til þess að kanna umhverfi sitt og verk hennar eiga það til að snúa upp á viðtekna sýn okkar á umhverfið og stöðu okkar innan þess. Hugmyndin að Falls Through (2023) mætti nánast fullsköpuð inn í hug listamannsins og vídeóið er algjörlega óunnið. Verkið er draumkennd og súrrealísk endaleysa þar sem smásteinum er kastað út í læk í gegnum gat í fæti. Gatið vekur furðu og jafnvel óhug en afslöppuð staða fótarins við lækjarbakkann, taktur kastsins og lækjarniðurinn gefur til kynna notalega áningu. Emma vinnur í ýmsa miðla og hugsar verk sín sem staðbundið inngrip í rými. Í hugmyndavinnu tengir hún saman innsæi og rökhugsun en leikgleði og forvitni eru einnig mikilvægir leiðarvísar í ferlinu.
Lúppa er sýningaröð þar sem tveimur vídeóverkum er stillt saman og þau spiluð í hringrás. Á nokkra vikna fresti breytist takturinn og ný verk taka við.