Ný aðföng

2020

Árið 2020 voru keypt listaverk eftir þrjá samtímalistamenn auk bronsskúlptúrs eftir Gerði Helgadóttur frá 1972. Keypt voru verk eftir Örnu Óttarsdóttur, Bjarka Bragason og Claudiu Hausfeld, en verkin höfðu öll verið á sýningum á Gerðarsafni. 

Innkaupalisti.jpg

Innkaupalisti (2018), textílverk eftir Örnu Óttarsdóttur. Verkið var sýnt á sýningunni Þegar allt kemur til alls í Gerðarsafni 04.07.- 23.08.2020

Hversdagslegur minnismiði – innkaupalisti – er meðhöndlaður af ástúð, listakonan sýnir honum athygli og kærleika með því að vefa hann í ull og bómull. Arna vinnur gjarnan með togstreituna milli þess sem er álitið dýrmætt og hins ómerkilega. Leikgleði, hversdagsleg fegurð og innileiki birtast í tímafreku handverki.

Bjarki Bragason - Ten Thousand and One Years.jpg

Ten Thousand and One Years (2016), ljósmyndaskúlptúr eftir Bjarka Bragason. Verkið var sýnt á sýningunni Afrit í Gerðarsafni 17.01. - 21.06.2020.

Verkið er ljósmynd sem nemur þó ekki staðar við myndflötinn heldur dansar á mörkum tvívíddar og þrívíddar sem ljósmyndaskúlptúr.

Bjarki Bragason birtir okkur afritun af náttúrulegum fyrirbrigðum þar sem mennskur og jarðfræðilegur tími mætast. Verkið Ten Thousand and One Years
birtir bindingu koldíoxíðs í berg. Verkið sýnir tilraun til að beita náttúrulegum ferlum til þess að sporna gegn neikvæðum áhrifum mannaldar. Líkt og jósmynd festir ásýnd hluta á filmu hefur loftslagstegund sem veldur hnattrænni hlýnun verið bundin í áþreifanlegt efni, varðveitt sem steingervingur.

Claudia Hausfeld - Abzug.jpg

Abzug (2019), 8 mynda ljósmyndasería eftir Claudiu Hausfeld. Verkið var sýnt á sýningunni Afrit í Gerðarsafni 17.01. - 21.06.2020.

„Claudia Hausfeld birtir okkur verk sem eru í senn myndir og hlutir. Verkin afbyggja ljósmyndina og afhjúpa tilraunir miðilsins til að afrita veruleikann á flöt,“ skrifar Brynja Sveinsdóttir í sýningarskrá Afrits. Titill verksins gæti einmitt útlagst sem *afrit* eða *frádráttur* á íslensku en hér er afsteypa steins kannski jafn ófullkomið afrit af honum og tvívíð ljósmyndin.

Gerður brons skúlptúr - Kaupmannasamtökin 2020.jpeg

Bronsskúlptúr (1972) eftir Gerði Helgadóttur. 

Verkið vann Gerður fyrir Listahátíð í Reykjavík í byrjun árs 1972 en hún var valin ásamt tveimur öðrum listamönnum til að gera tillögu að útilistaverki fyrir hátíðina. Listakonan hugsaði sér skúlptúrinn þá tuttugufalt stærri eða 10m háan á torgi í Reykjavík.
Ættingjar Helgu færðu síðan Kaupmannasamtökum Íslands skúlptúrinn að gjöf eftir hennar dag og um tíma stóð til að hann yrði stækkaður upp í 10m hátt útilistaverk, eins og Gerður sá upprunalega fyrir sér, sem stæði á mótum Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar í trjáboganum fyrir framan Hús verslunarinnar. 1996 var sóst eftir tilboði í verkið frá Pangolin verkstæðinu í Englandi en þótti of dýrt auk þess sem möguleg mislæg gatnamót á svæðinu flæktust fyrir og aldrei varð af uppstækkuninni.
 
Júlíus Þór Jónsson formaður Kaupmannasamtaka Íslands og Ólafur Steinar Björnsson varaformaður afhentu verkið Brynju Sveinsdóttur, forstöðumanns Gerðarsafns.

2019

Árið 2019 voru keypt verk eftir fjóra samtímalistamenn en verkin höfðu öll verið á sýningum í Gerðarsafni. Verkin eru eftir Áslaugu Írisi Katrínu Friðjónsdóttur, Harald Jónsson, Katrínu Elvarsdóttur og Sigurð Guðjónsson. 

Áslaug Íris - Skipulag.jpg

Skipulag (2018), lágmynd eftir Áslaugu Írisi Katrínu Friðjónsdóttur, sem unnin var fyrir sýninguna SKÚLPTÚR/SKÚLPTÚR árið 2018.

Í lágmynd sem liggur endilöng meðfram veggnum tekst Áslaug á við óhlutbundin form og myndbyggingu sem hún ýmist grefur í efnið eða byggir upp. Verkið vísar í einhverskonar kerfi þar sem eitt leiðir af öðru, formin renna saman eftir brautum í lagskiptingu lágmyndarinnar og minna á vélarparta eða tákn. Verkið er samanstett úr gólfdúk og tréplötum, það skapa hugrenningartengsl við borgarskipulag, með tilheyrandi hæðarlögum og flötum sem tákna ýmist byggingar eða opin svæði. Gólfdúkurinn er náttúrusteinslíki og vísar ýmist í listasöguna til klassískrar höggmyndagerðar eða í nútíma húsagerð.

litrof- haraldur jónsson.jpg

Litrof (2017) eftir Harald Jónsson, fjórtán mynda ljósmyndaröð, sem sýnd var á sýningunni Líkamleiki í ársbyrjun 2018.

Verk Haraldar Jónssonar Litrof er leikur að samspili ljóss og lita jafnframt því að vísa í ljósmyndina sem þrívíðan hlut. Verkið varð til á ómeðvitaðan hátt þar sem ljós féll í gegnum litfilmur á pappírsskúlptúr sem listamaðurinn vann að. Ljósmyndaverkið er því umbreyttur skúlptúr þar sem þrívíðir eiginleikar skúlptúrsins blekkja augað til að halda að ljósmyndin sjálf sé skorin og brotin. Verkið vekur athygli á ljósmyndinni sem miðli ljóss, lita og skugga og vísar til þess að þó að ljósmyndaflöturinn sé tvívíður þá er ljósmyndin sjálf þrívíður hlutur.

katrin elvars- vanished summer.jpg

Horfið sumar (2013), þrjú verk úr ljósmyndaröð eftir Katrínu Elvarsdóttur, sem voru á sýningunni Líkamleiki í ársbyrjun 2018.

Í verki Katrínar Elvarsdóttur Horfið sumar frá 2013 tekur samspil manns og umhverfis sér bólfestu í umhverfi sem er í senn náttúrulegt og manngert. Lífræn form og hringir endurtaka sig í verkinu sem og á milli verka í sýningunni þar sem skilin milli náttúru og manns verða óljós.

SigurdurGudjóns Tape 2016.PNG

Tape (2016), vídeóverk eftir Sigurð Guðjónsson, sem var sýnt á sýningunni Ó, hve hljótt í ársbyrjun 2019.

Í verkinu Tape sýnir Sigurður okkur aftur nýlega en útrunna tækni. Þetta er nærmynd af hljóðsnældu – kassettu – þar sem sem við sjáum hljóðbandið vindast af annarri spólunni yfir á hina. Séð svona í nærmynd fær þetta vélræna ferli meiri vídd. Hugurinn gæti hvarflað til leikrits eftir Beckett, til „mix-teipanna“ sem voru „playlistar“ níunda áratugarins eða til allrar neðanjarðarútgáfunnar sem tónlistarmenn og skáld þess áratugar létu frá sér á þessum nýja og ódýra miðli. Við getum horft á hreyfinguna í myndinni og séð þar líkindi við sporbauga plánetanna um Sól eða túlkað hana sem erfitt dæmi í hornafræði. Dæmið er óleysanlegt vegna þess að það er vélrænt en ófyrirsjáanlegt – og það er einmitt þetta sem heillar okkur. Við erum komin á öld hins stafræna þar sem allt má afrita án þess að nokkru smáatriði skeiki og þá greinum við fegurðina í ófullkomleika eldri tæknilausna: Í vínilplötum og segulböndum.